Kokende hereboer

Bon, je hebt dus gereserveerd bij het raam. Links en rechts trekt de IJssel sloom door het landschap. Een ooievaarsnest piekt midden in de uiterwaarden omhoog. Ginds de dijk met druk Deventer en jaren zestig flats. Daartussen de kleine haven.
Jan Klercq (1957), de kokende hereboer van 't Diekhuus in Terwolde, verschijnt aan je tafel om te vertellen wat er zoal genoten kan worden. Menukaarten, daar doet hij niet aan, want hij kookt sinds een jaar of zeven rechtstreeks vanuit zijn bio-tuin beneden aan de Bandijk. Daar ligt ruim 8000 vierkante meter groenten, kruiden, piepers. En er zijn druivenstokken, goed voor 200 flessen vrolijke wijn.

'Goedemiddag, mevrouw, meneer. We gaan iets lekkers voor u maken. U gaat eten uit de tuin en dat is elke dag weer een verrassing. Maar ik heb heerlijk verse spullen. De doperwten zijn bijna zoet en de bietjes zijn echt lekker nu. Gaat u voor vlees, dan heb ik heerlijk Simentaler rund, heeft veel smaak, maar het is geen zuigvlees, u moet dus wel kauwen. Mijn vis is knettervers. Ik heb vier gangen voor u voor € 49,50 en tien gangen voor € 83,50 en alles wat daar tussen zit. De enige vraag die overblijft is, wat lust u echt niet?'

't Diekhuus hoort bij Lekker's 500 beste restaurants van ons land, krijgt 13 punten van GaultMillau en scoort drie bestekjes in de Michelin gids: 'Maar wel mèt vermelding van eigen tuin, dat doen ze niet gauw!' Klercq pendelt tussen keuken en restaurant. In de bediening krijgt hij hulp van zijn partner Ilse Faber (1964), zijn financiële ho-houder en overall ruggensteun. In de keuken staan Gijs Koopman en Daniel Mos.
Ergens in 2004, met een à la carte bon nog in zijn hand, besloot hij de menukaart op te doeken: 'Ik kon niet altijd instaan voor de kwaliteit die ik wilde en moest daardoor op mijn tenen lopen. Op dat ene moment was het over. Geen concessies meer. Ik liep met die bon weer de keuken uit en het was gedaan. Nu zie ik vooral werkplezier, ook bij de jongens. Ik ben geen boodschapper, maar laat de mensen zien waar ik naartoe wil. Dat moeten jonge mensen ook doen. Als ik Jarno en Cindy van de Groene Lantaarn bezig zie, de visie die ze etaleren, dan vind ik dat knap. Zo jong nog en dan al zo'n niveau. Volkomen terecht dat ze zo snel een ster hebben.'
lees meer in Bouillon 32... >>